Willem Ruis Showmaster

Willem Ruis maakt als showmaster met een jongensachtige bravoure een komeetachtige carriere. Vanaf het moment dat Willem als kind bedenkt dat hij beroemd wil worden, werkt hij daar naar toe. Klein van stuk, droeg hij altijd halfhoge laarsjes om groter te lijken. Dit minderwaardigheidscomplex wil hij compenseren door een bekende Nederlander te worden. En dat is hem gelukt.

Hij adoreerde bekende tv-persoonlijkheden als Koos Postema en Mies Bouwman. Willem pakt alles aan in omroepland: van kleine radioreportages tot uiteindelijk grote shows met zijn naam. Niet gehinderd door zelfkritiek durft hij alles. Hij vormde een groot contrast met de keurige, in kostuum met stropdas gehesen presentatoren die men tot halverwege de jaren zeventig kende.

Willem Ruis kon voor zijn kandidaten in de shows poeslief zijn (als hij ze mocht) en keihard wanneer je niet zijn sympathie had.

Er zijn grofweg twee groepen televisie kijkers in Nederland: je was of razend enthousiast over de manier waarop Willem presenteerde of je had een hekel aan hem. Dat mensen in zijn omgeving vinden dat hij maar matig kan dansen en zingen, deert hem niet. Ruis kan ook jaloers zijn op collega’s, die nog hogere kijkcijfers halen of de Televizierring winnen. Ook blijft bij hem steeds de onzekerheid knagen of het succes wel blijvend zal zijn. Hij kon van iets kleins een geweldig spektakel maken waar je als luisteraar of kijker helemaal in mee wordt gezogen.